Brood en lezen

We waren er al behoorlijk vaak geweest. In precies deze omgeving. Ook al vaak in precies hetzelfde dorp. Het maakte de voorpret niet minder. Integendeel. Wat er toen leuk was, ook al was de laatste keer Søndervig voor mij in 2012 en voor de man in 2008, was nu vast even leuk. Of leuker. Als progressief mens geloof je toch immer in vooruitgang, nietwaar?

We verkneukelden ons daarom al over de vele strandgangen. De mooie stenen die we er zouden vinden. De weidse vergezichten. We bedachten dat er in de grote supermarkt in het dorp intussen best wat vegetarisch spul te vinden zou zijn (in tegenstelling tot de totale afwezigheid ervan in 2012) en als dat niet het geval was, dan verlustigden we ons wel aan die andere obsessie: boeken. Bij Kröning aan de Nordsøvej.

We pakten de Volvo in met vooral veel warme truien, mutsen, sokken en wandelschoenen. Er ging wat leesvoer mee, een puzzelboek, de smartphones en een bosje laders voor diverse apparaten. Een lading nostalgie in plaats van emmertjes, schepjes, kleine rubberlaarsjes en een bak vol K’nex. De ene volwassen zoon past op onze kinderboerderij thuis, de andere vroeg of we nog even wilden kijken voor een koelkastmagneet.

Het waait hard in Søndervig, maar het strand ligt er, met de diverse resten van de Atlantik Wall, nog even indrukwekkend bij als vijf jaar geleden. We rapen nú nog maar weinig stenen, anders is het einde al zoek. De winkel in het dorp heeft inderdaad wat vegetarische opties. Twee keer boterhamworst, één keer hamburgers. Wilmsburger veganistische kaas.

Maar dan Kröning. Met zijn grote parkeerplaats. Zijn geldwisselservice. Zijn indrukwekkende collectie tweedehands boeken in zo veel talen. Zijn rekjes en rekken, zijn stilte, zijn norsige eigenaar. De belofte van uren zoeken en pareltjes vinden. De boeken die je nooit uit krijgt, maar desondanks wilt hebben.

Hij wordt een dagje ouder, gok ik, heer Kröning. Of de ontlezing slaat ook hier, vooral in het laagseizoen, toe. Hij is nog wel open, maar pas vanaf juni. ‘Jeetje, als het nou in mei was!’ mopperde de man. Tsja. Dan hadden we er nóg niks aan gehad.

Genoeg lekker brood, dat wel!

Genoeg lekker brood, dat wel!

One thought on “Brood en lezen

Leave a Reply

Your email address will not be published.