In het water vallen

Omdat de man en ik na ons tripje naar Denemarken nog immer niet genoeg hadden van ‘Het Hoge Noorden’, besloten we vorige week af te reizen naar Schokland. Ja. Op dit bijzondere eiland, dat nu geen eiland meer is, organiseert men blijkbaar jaarlijks de Scandinavië Markt, iets wat de man tijdens één van zijn vele meetklussen in de Noordoostpolder had ontdekt via een billboard langs de weg.

Wij moesten daar dus heen, naar deze markt. Ook al liepen er, compleet zinloos als je het mij vraagt, ook rendieren rond. En een soort van speciale Scandinavië-honden die volgens mij veel liever ergens in het bos hadden gerend in plaats van aan een lijntje hadden gezeten om bewonderd te worden door slenterende bezoekers. Maar. Dat terzijde. De man en ik bekeken Noorse messen, Zweedse dekens en Finse sieraden, we betastten servies van Marimekko en kopjes en mokken beschilderd met bessen en bloemen.

En toen was ik de man even kwijt. Ondanks zijn hekel aan sociale praatjes met mensen die hij niet kent, bleek hij in gesprek met een heerschap dat ik me nergens van herinnerde. Rechts van het heerschap stond een kraam met innovatief kampeergerei. Links van hem lag een boot. Kano. Oh. Vandaar. De man houdt dan wel niet overdadig van water, behalve onder de douche, toch heeft hij een droom: zwerven in Zweden. En omdat ik dat fijn vind, wordt dat zwerven over meren. En omdat hij dan langer droog blijft, mag dat best in een boot.

De kano was gemaakt van vernuftig materiaal. Iets met Pet-flessen en dan vermalen, gesmolten en hervormd tot multitechnische honingraten. Ze hielden de boot boven water en vrij van schade. De uitvinders hielden ook van origami, want op basis van dit Japans principe was de kano opvouwbaar, tot een pakketje dat zelfs in de Twingo paste, al kan ik me niet voorstellen dat de Volvo naar Zweden niet mee mag. Er zaten ook wielen onder de opgevouwen kano, en het gewicht hield snel vervoeren ook al niet tegen.

Het werd later. En later. En de man en het heerschap van de kano waren nog immer in gesprek. Ten langen leste mengde ik me ook maar in het gesprek en bekeek de prijs van het innovatieve wonder van de aanstaande fjordenvaart. ‘Maar dan krijg je er wel een waterdicht lampje op zonnecellen bij.’ Dat leek me superhandig. Als we dan wat minder de schemerlamp aanzetten, kunnen we straks ook nog twee peddels kopen. Handig voor de tochtjes over de Aalder Aa, want van een tochtje over een Zweeds meer, kunnen we na de aanschaf van de kano toch nog even langer blijven dromen.

Geen kanowater, maar ook fijn.

Geen kanowater, maar ook fijn.

One thought on “In het water vallen

Leave a Reply

Your email address will not be published.