Lopen zonder leesbril

‘Lopen zonder leesbril is het allermooist’, schreef oud-collega T. vorige week. Het was na een wandeling waarbij ik de routebeschrijving had vergeten mee te nemen, en ik op mijn smartphone (die eerder een domfoon is, maar dat terzijde) de kleine lettertjes niet kon lezen. De man en ik, we besloten er maar een radeloos rondje van te maken, en zo kwam alles nog goed.

Collega T. (niet te verwarren met oud-collega T.) en ik bespraken vorige week de nog in aantocht zijnde herfstvakantie. En of er nog wat te wandelen was. Hij wandelt graag bewegwijzerde routes, want zo hoeft hij minder op te letten. (Hoe dat toch nog uit kan pakken, kunt u hier lezen…) Mij lijkt het ook wel wat, maar ik houd het ook weer graag erg rustig. Iets met ‘één wandeling, maximaal twee lopers’, zoiets. Maar toch…

‘Als je zo’n georganiseerde tocht loopt, dan hoef je niet naar je papier te turen’, bepleitte ik bij de man, die al helemaal een Einzelgänger in wandelzaken is. ‘Hm, hm’, deed hij en wachtte op wat komen zou. Bijna dertig jaar kennis van elkaar, dan krijg je dat. Ik haalde adem. Sprak van een tweedaagse tocht. Zonder leesbril. Hij keek over het randje van de zijne. En zei ja.

Maar omdat het nog niet zo ver was, en de man het afgelopen weekend ging moddercrossen met zijn 4WD en ik niet mee zou gaan, zou ik eerst een ander georganiseerd tochtje lopen. Twintig kilometer. Door prachtig bos- en heidegebied. Helemaal verzorgd en bepijld. Ik werd helemaal blij en rustig van het idee en vertrok zonder bril naar een dorpshuis in Drenthe voor de start.

‘Er worden helaas regelmatig routepijltjes gepikt’, begreep ik daar. Het zou dus wel heel erg verstandig zijn de beschreven route nauwkeurig te volgen. Opgesteld in 77 punten. Af te halen bij de tafel op de hoek.

Gelukkig was mijn arm lang genoeg om de regels ook zonder dat hippe neon-ding te lezen (want dat hippe neon-ding lag wederom thuis). Nu nog ruitenwissers op mijn gewone bril en ik heb nooit wensen meer...

Gelukkig was mijn arm lang genoeg om de regels ook zonder dat hippe neon-ding te lezen (want dat hippe neon-ding lag wederom thuis). Nu nog ruitenwissers op mijn gewone bril en ik heb nooit wensen meer…

Leave a Reply

Your email address will not be published.