Nul procent

‘Die voor jou?’ Ik weet niet eens meer wie het vroeg. Het kan koorlid A. zijn geweest, maar net zo goed H. of C. Ik weet alleen nog dat het glas rode wijn mijn kant op geschoven werd. (‘Net ranja’, zei B. aan mijn rechterkant.) En ik dacht: nou ja. Moet kunnen. Misschien. Toch? En het smaakte goed. Erg goed. Al was het dan geen ranja, want van ranja krijg ik het nooit zo warm. Ik ga er ook niet hysterisch door lachen. A. en H. fantaseerden over feestjes dicht bij de Wendakker. Na afloop zouden ze me een duw geven en dan rolde ik vanzelf naar huis. Ik grinnikte en nam een laatste slok.

‘Euh’, zei ik tegen C., die met me mee liep naar huis, omdat ze dezelfde kant uit moest. Ik hield mijn sleutelbos omhoog en vroeg me giebelend af hoe ik binnen kon komen met de sleutels van school. Geen mobiel in mijn zak. Geen nummer in mijn hoofd. Dus ik drukte langdurig op een bel die niet gehoord werd. Wierp slecht gemikte steentjes richting ramen op de bovenverdieping. Wachtte lang en nog langer, tot jongste eindelijk verscheen. ‘Ik dacht dat je een inbreker was.’

Ik zwaaide onvast op mijn hakken naar binnen en legde mijn liedjesmap uitermate voorzichtig neer. Mijn mobieltje, dat op tafel lag, toonde één nieuw bericht, dat ik kon lezen nadat ik een keer of drie opnieuw had gefocust. En mijn bril had gepoetst. En in bed gingen de laatste liedjes die we na de repetitie met de borrelaars nog hadden gezongen, nog minstens tienmaal door mijn hoofd.

‘Had u dan geen water gedronken, voordat u naar bed ging?’ vroeg een leerling vanmorgen verbijsterd, na de uitleg over mijn wens om ‘zachtjes aan te doen’ en de oorzaak van mijn voorzichtige gebaren. ‘Na één glas wijn?’ was mijn wedervraag, en ik moest om haar geschokte gezicht ontzettend, maar zachtjes, lachen. Eén glas. Meer heb ik niet nodig. Eén fijne kortsluiting in je hoofd, beste mensen, op enig moment in je bestaan (bij mij dus -alweer- drie jaar geleden)...en je bent voor de rest van je leven een goedkope feestvierder.

(Al zal ik jullie nú dan alvast maar teleurstellen, H. en A., want na deze fijne ervaring ga ik voortaan toch werkelijk alleen nog maar voor de ranja. Als er wijn is die ranja lijkt, zal er ergens toch wel…toch? Nee?)

Nee. Ook achter die ballonnen steekt geen drank...wel een vaasje. Maar dan anders.

Nee. Ook achter die ballonnen steekt geen drank…wel een vaasje. Maar daar zit niets in.

4 thoughts on “Nul procent

  1. Ik ben heel benieuwd hoe lang je dit vol gaat houden . We hebben gezellig gelachen en hopen dit toch nog vaak met jou zo te mogen doen . Gr à en h vanuit het wonderschone nieuw Schoonebeek . Gr A en h

  2. Maar, maar, maar….krijg je het daar dan ook zo fijn warm van, Margo…of zijn er dan toch nog extra sokken en sjaals nodig? 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published.