Zeeuws Meisje in Drenthe – Het roer om!

Ondernemer Cor heeft genoeg van zijn internetbedrijf. Het wordt tijd voor een nieuwe uitdaging: een ‘Bet en Brekvest’ op het (Drentse) platteland. Hij koopt met de opbrengsten van de verkoop van zijn zaak een authentieke boerderij met een lapje grond. Maar, is de boerderij wel zo prachtig als deze lijkt? Had hij niet eerst met zijn chique vrouwtje moeten overleggen? Heeft hij alles goed onderzocht? De weg naar een nieuw droombestaan gaat niet over rozen, dat blijkt wel uit het blijspel dat toneelvereniging ‘De Echo’ dit jaar voor het voetlicht brengt.

Het is pas de derde keer dat ik naar het jaarlijkse toneelstuk van ‘De Echo’ ga, maar het is nu al een traditie. Ik kijk er ieder jaar enorm naar uit. Wat voor verhaal zal het nu weer zijn? Wie spelen er mee en wat voor rollen zullen ze hebben? Ik hoorde dat overbuurman A. weer mee zou doen en dat lijkt garantie voor dolle pret. Ook nu blijkt dat het geval.

Voormalig internetondernemer Cor en zijn vrouw Suzan hebben diverse deskundigen nodig bij het opzetten van hun ‘Bet en Brekvest’ in de authentieke boerderij en steeds blijkt de deskundige één en dezelfde persoon: Janus, gespeeld door A. De ene deskundige heeft geen weet van wat de andere een uur eerder heeft gedaan. Gecombineerd met de bijzondere mimiek van de overbuurman zorgt dat voor gierende lachsalvo’s. Ik houd op een gegeven moment mijn hand maar voor mijn mond, bang als ik ben dat de hele zaal last heeft van mijn plezier. Naast me zie ik de man hetzelfde doen. ‘Het toneel’ heeft ook zijn hart gewonnen en na afloop van het spel praten we nog lang na over alle karakters. Wat moesten we toch gniffelen over buurvrouw Lenie, en die Annelies met haar kennis van het buitenleven…

Ach, die Annelies. Je zou maar zo’n man als Arnold hebben. Daar zou ik ook van gaan rollebollen met een ander. Die sullige man van Lenie, die op het eind toch mooi voor zichzelf opkwam. En dan Pleun, de voormalige eigenaresse van de boerderij. Was zij eigenlijk niet de ster van deze show? Eigenlijk zou iedereen het zelf moeten zien, maar de Drieklank is natuurlijk de Arena niet. Volgende keer zijn we er dus weer als de kippen bij om kaartjes te reserveren. Ik moet er niet aan denken om dit heerlijk dorpse festijn te moeten missen.