Op is op

Het is misschien wel het lastigste wat er is: vriendschappen die langzaam (of minder langzaam) maar zeker (of minder zeker) ophouden te bestaan. Nou ja, het is niet altijd lastig; soms ben je elkaar op hetzelfde moment een beetje beu, en zonder het te hoeven melden, ga je steeds meer je eigen gang, totdat je nog slechts Facebookvriendjes bent omdat je daar ontvrienden ook weer zo wat vindt.

Lastig is het, als het niet wederzijds is en je te laf bent om dat te melden. Ik ben zelf laf, weet ik, omdat ik ook wel eens iemand te lang heb laten bungelen, terwijl mijn vriendschap een stuk minder vurig was dan die aan de andere kant. Maar ja, ooit dacht ik het beter te doen door iemand expliciet te melden dat ik er niet zo veel meer aan vond. Kwam ook niet zo best over.

En ja, ook mij vindt men wel eens minder leuk dan pakweg een aantal jaren eerder. En dat, terwijl ik dan gek genoeg die ander steeds leuker ben gaan vinden. Gek genoeg kun je daar vanuit de overweldigende kant ook niet zo veel mee. Het is zo. Het zij zo. En voorlopig zal het ook nog wel niet zomeren…

Leave a Reply

Your email address will not be published.