Restjes

Voor wie het nog niet was opgevallen: er wordt nogal hedonistisch getafeld aan de Wendakker. Ja, ja. Ook al staat er geen vlees op tafel en maar zeer zelden vis, eten is een niet te verwaarlozen factor in mijn bestaan. De beste vrijdagmiddagen zijn die waarop ik tijd genoeg heb om diverse winkels èn de markt in Westerbork af te schuimen. Met de Twingo volgeladen kom ik dan weer thuis, waar het een waar logistiek hoogstandje is om alles een passend plekje te geven.

Maar ja. Intussen begint het in de koelkasten (we hebben er overigens twéé) een beetje druk te worden, vooral ook met halflege potjes en bakjes. De vriezer houdt zichzelf koel met diverse bevroren klieken en soepen. In kasten en lades huizen zakken en pakjes met verlopen bonen, zaden en pitten. Op de tafel àchter, op de broodmachine vóór, op het hoekje van het aanrecht èn in het kastje bij de bijkeuken, staan mandjes en doosjes met noten en fruit.

‘Nu is het klaar!’ riep ik dan ook gisteren tegen de man. ‘Dit weekend kopen we hélemaal niks!’ En ik borg de nèt aangeschafte tompoezen (jongste had weer een examen gehaald) en karamelhoorntjes (euh…) op. ‘Hm, hm,’ antwoordde de man, die op mijn ontzetting even geen antwoord had. De poezen begrepen er niks van, maar voor hen is er dan ook nog voorraad tot de volgende Apocalyps.

Maar goed. Dat eten. Er is nog brood. Er is dus van allerlei aan restjes. Er is de zekerheid dat we dit weekend, ondanks de toenemende schaarste in laden en kasten, geen honger zullen lijden, en zeker geen dorst. Maar mocht u toevallig op visite komen en op het schoteltje bij de thee een glutenvrij koekje met muffe vijgen en een kwart cranberry aantreffen, dan weet u nu in ieder geval al precies waarom dat zo is.

Radijzen met aioli, houmous met geraspte kaas of toch sandwich spread met mayonaise?

Radijzen met aioli, houmous met geraspte kaas of toch sandwich spread met mayonaise?

Leave a Reply

Your email address will not be published.