Spicy nootjes in Friesland

‘Alweer een jaar voorbij!’ Zoiets klonk er gisteren in het dorpshuis in het lieflijke Beetsterzwaag. Het is alweer een jaar geleden dat er pre-repetities plaatsvonden voor Ameland Acappella. Een jaar geleden dat ik dat voor het eerst meemaakte.

Ook nu was het weer een tocht door donker Friesland, maar nu met betere TomTom en ik arriveerde dus op tijd. Iets wat me vorig jaar met geen mogelijkheid lukte. Het was fijn om diverse bekenden te zien, iets wat vorig jaar toch ook heel anders was.

Vorig jaar was ik aanvankelijk lichtelijk geïntimideerd, enerzijds door het feit dat ik niemand kende, anderzijds om het niveau van de deelnemers aan dit fijne zangfestival. Bessen en Assen vlogen me om de oren, en ik had het idee dat ik nog niet veel meer deed dan het zoeken van de juiste maat bij het te zingen woord.

Ronduit onder de indruk was ik van een deelneemster, die als mezzo in haar eentje zat. Het leek me doodeng, want het gáát al niet vlekkeloos bij pre-repetities (ook niet bij repetities, trouwens), maar dan ook nog in je eentje die regels en noten moeten uitproberen? Brrr. Respect!

Gisteren waren W. en ik de enige dames in het pand. ‘Wat zing jij?’ vroeg ik, en W. was een alt. ‘Oh.’ deed ik zachtjes. Want dit jaar was ik geen alt, maar mezzo. En dus waren we allebei ‘alleen’. En ik voelde heel even mijn bloeddruk stijgen, maar dat is met mijn gewoonlijke ‘105 over 55’ misschien niet eens zo gek. ‘God zegene de greep’, bedacht ik. En ik zong.

En een uurtje of anderhalf later zong ik nog steeds niet alle noten zuiver, maar het swingende ‘Chili con carne’ galmde toch lekker door het pand en het kon me niet schelen wie me met de pannen, oh sorry, de noten hoorde gooien.

Dat zegt misschien iets over de groep waarmee ik zingen mocht. Het zegt misschien ook wel iets over wat zingen met je doet, zeker in de loop van jaren. Het zei mij in ieder geval, dat ik me enorm heb vermaakt en gruwelijk veel zin heb in het uiteindelijke festijn op Ameland.

Nog drie weken…

Genoeg om de tanden in te zetten

2 thoughts on “Spicy nootjes in Friesland

  1. Jaaaaa, zo herkenbaar. Jammer dat ik niet kon deze repetitie maar over drie weken treffen we elkaar en mogen we weer samen alle nootjes juist proberen te zingen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.