Voor elkaar

Voor elkaar. Alle toetsen, plus de inhaalexemplaren, nagekeken en in Magister. Een werkwijzer voor het komende schooljaar in de maak. De toets voor de toetsweek klaar. Nakijkmodel: gereed. Ouders van mentorleerlingen voorzien van informatie, waar nodig. Man, man, man, ik zat er gewoonweg zeer heerlijk van te genieten. Van dat ‘voor-elkaar-hebben’ van mij.

Ik dacht er nog verder over na, tijdens het surveilleren bij een brugklasje. (Ik dacht daar ook: wat zijn ze klein…en lief…) Het uur ging om. Er was een restje pauze en dan zou een tweede klas binnen komen wandelen. Het derde uur voor de derde klas was elders intussen al begonnen, bedacht ik. Proefwerk Nederlands. Gisteren nog de dyslecten ge-e-maild, zodat ze hun laptops met voorleesprogramma en aangepaste toets op zouden komen halen…

(…)

Voorleesprogramma!

Laptops!!

K****!!!

Ik viste de USB-stick met de digitale toetsen uit mijn etui, rende naar systeembeheer, griste laptop 3 en 4 uit de kast, rende naar het aangrenzende gebouw en rukte de deur, zachtjes, open. Hard hijgend. De jongens om wie het ging, zaten geconcentreerd gebogen over een papieren toets. ‘Euh..?’ deed ik, en hield de laptops omhoog. Nee hoor, schudde de een. Hij redde het zo ook wel een keer. De ander schudde eveneens van nee. Hij deed het ook wel zo.

Met ingehouden adem keek ik hun toetsen na. Telde na het strepen de punten. Beiden hadden een voldoende. Ook op hun eindlijst.

Voor elkaar.

Ik ging nog even verder. Met ademloos genieten.

(Van opluchting, ja.)

Mickey heeft het ook voor elkaar - maar dan anders...

Mickey heeft het ook voor elkaar – maar dan anders…

Leave a Reply

Your email address will not be published.